En Nimrod  
von F.H. Müller
(* 1798 Aurich , +1856 Berlin)


Wat kummt denn daar für'n dapper Mann,
de Störmkapp up dree Haare,
bet over de Knej'n Kamasken an,
en Keerl is't as en Bare.
En fürig Oog, en bruun Gesicht,
bewehrt bet an de Tannen.
't is twaar Kattun - man waterdicht,
un kann de Huud nich schrannen,
He kummt ut Wüstenej'n to gahn,
van Krieg mit Baar'n un Löwen,

Hett Aventüren wreed bestahn-
is sien Gesicht to glöven.
Och, de kummt van de Dünen her,
sien Liekdoorn drückt dat Sand nich,
daar brüllt keen Löw, daar brummt keen Bär,
de Sünne schient, man brannt nich.
Un achter hum. de Inselmann,
de draggt sien Siegestecken.
De hett sien Ehrenandeel d'ran,
van Drinkgeld nich to spreken.

De Nimrod - oh, dat is keen Spass,
hett dree Kanientjes schaten!-
Bi Herkules- dat is en Baas.
Dat mutt de Nied hum laten.
Nun kenn ik hum! Van d' Landdag her.
daar satt de Kerl to slapen -
Man wenn d'r wat to smusen weer,
dee he sien Beck wied apen.

INDEX

©M.Becker  +  Impressum
www.ostfriesen-info.de + www.kwagga.de