Mien lüttjestes Scholbödels beläben de Wiehnachtstied  
 (Hermann Tjaden) 

En Mester vertellt van sien Schoolklaas :

Dor sittense, mien "Rekruten", de vör't erstemal in hör lüttje Jungensläbend son Schoolbedriev mitmaken
Advent ist. In uns Klass hangt'n Kranz.
"Oh, wat is de fein ! "
"Wer von euch weiß, warum jetzt ein Kranz hier hängt?"
"ich weet dat! De hest do dor uphangen !"
He hett ja recht, de lüttje Bödel; dorum hangt de Kranz dor.
"Ja, ich meine aber etwas anderes. Ob das nicht irgendwas zu bedeuten hat, daß nun ein Kranz an der Decke hängt."
Seßundartig Koppen sünd up mi toricht, liggen up de Schuller, de Mund halv apen und Küsen baben de Ogen, 't is heel still. Man tomal wiest Frerich sien Finger :
"Ich weet : Erdwiens Schwien wort vandaag schlacht !"
Richtig. Dorum säker. Wenn Naber Erdwiens Schwien van't Welt of geit, denn mutten wie hum'n Kranz spendeern. Nu hett't kien Zweck mehr, denn över't Schwienschlachten to prooten, dat is ja völ mojer un nödiger, as de allerfeinste Adventsstimmung.
De anner Dag verklaar ick mien Bödels so'n bietje, dat wie nu bold Wiehnachten fiern:
"Denn kummt Jesus bi uns. Dat is egentlich sien Gebursdag. Ick will jo dat eben vertelln van domals, as dat Christkind born is : 'Door wer eenmal en Kaiser.' "
"De kenn ich", springt Jürn up, "de steiht bi uns up't Boort."
"Nä, de is dat nich", will Hinnerk dat bäter weeten, "dat is Kaiser's Kaffeegeschäft!"
Do hört waraftig wat to, dat Spill recht hentodreihn.
"De Kaiser will all lüü tellen."
Dat let Hinnerk kien ruh. "Oh, nett as hier, du büst vörn Sett ja ok bi us west to Swien tellen!"
"Hett de Kaiser do ook Swien tellt?", mut nu Fiedi weten.
"Dat löv ick woll, Fiedi."
"Hest du de Kaiser do ok hulpen to Swien tellen?"
"Nä, mien Jung, dat we völ ehrder."
"As Maria un Joseph nu na Bethlehem reisen wullen, do gungen se mörgens heel fro weg."
"Wo laat wer dat woll so wat?", leet Jann sück hörn.
"Och, so um fief herum salt woll mest west wäsen."
"Weer't do all lecht?"
"Noch nich heel un dall, Jann."
"Hemmen Maria un Joseph denn ok Luchten mitnahmen?"
"Nä, so lecht weert woll all."
"Dat is man good", ahmt Jann up, "anners har de Schandarm hör woll to faten kriegen kunnt."
De Reis' na Bethlehem maken mien Jungs eifrig mit. Man hett dat mit de Luchten un de Polizei noch nich ganz up. - Ick vertell van de Herbergsökeree.
Do kummt noch enmal: "Har Joseph ok'n Kattoog?"
"N' Kattoog, wat meenst du dormit?"
"Ick meen son rot Glas, wat achtern an't Rad sitt."
"Ochso, 'n Rückstrahler. Nä mien Jung, Joseph har kien Rad un ok kien Handwagen. Dorum bruk he ok kien Kattoog. In'n Stall wur dat Jesukind geborn."
"Man good, dat Maria dor net in weer", freu' Bernd sück, "Well het hum denn brocht?"
"De Störk doch!", gift een hellen Stimm' hum Utkunft. Man kann so recht de Spott marken, dat Bernd noch na'd Störk fragen deit. Man de will noch mehr weeten: "Wenn de Störk nun'n Pupp bringt un is kineen in Köken, watt denn?"
"De kickt immer erst na, of de ok wiß well in Huus is", mutt ick man seggen. Un dormit is Bernd ok tofrä.
"Oh, dat is man good"
"Un nu kriegt dat Jesuskind en Bett ut Heu und Stroh".
As ick dat segg, do kickt lüttje Karl tomal na de Melkbuddels, de up de Heizung stahnt to anwarm. Babendrin sitten de Dringhalms ut Stroh. He luurtdort scharp hen, unt nett, as ick dat so moj utmal van Jesus sien armselig Lager, do hett Karl wat entdeckt: "In de Buddel is kien Strohhalm in!"
Tweeunßömtig Ohren hören nix mehr van Bethlehelm, man tweeunßömtig Oogen bekieken de een Melkbuddel.
Anner Dag geit dat wieder, un nu hemmen wi ok'n fein Bild. Dat is dübbelt bekläft. Up de vöranste Siet steiht drunner: 'In Bethlehelms Stall', un an de anner Kant kannst die 'Jesus Auferstehung' bekieken. Ick hebb dat fell an'd Müür hangen un meen, de tweede Siet hett nüms sehn.
"Nu bekekt jo dat Bild man äben fein. Kienen dürt wat seggen. Glieks frag ick jo. "
Twee Menüten is dat heel still. Na mien Meenen nähmen de lüttje Böels de 'Gesamteindruck' recht mit Verstand un Andacht in sück up.
"So, nu können ji mi wat vertellen off mie fragen."
Een Finger word wild hen und herhauen.
"Na? - wat is an de anner Siet?"
Du lewe Tied, man dat helpt nix, ick mut hum Rede un Antwort stahn.
Un denn kamen de Beobachtungen:
"Maria sull Jesus man lewer todecken, as hum dor so nackend liggen to laten, he word ja kolt. Dor kunn Joseph ja ok man'n bietjen uppassen. De steiht debi un deiht nix. Mien Papa makt uns lüttje Püppi immer heel alleen in't Pütjepack."
"Dor steiht ok'n Koh"-
"Nä, dat is'n Bull!"-
"Nä, 'n Koh, Herr Lehrer wat seggst Du?"
Enteder hemmen wi Skandal in de Klass, off dat'n Koh off'n Bull is- - immerhin twintig tägen seßtein - off wie enigen uns up'n Koh. De mut dat Christkind ja Melk gäben för sien Buddel.
"De een Hirte hett'n groten Handstock, warum is de so grot?" Dat wer Bertus.
"Dat is'n Pulschstock, do springt he mit övert Slooden."
"In uns Schüür können sovöl Engels tomal heelnich rinfliegen. Denn stöten se sück de Koop an'd Hahnbalken."
"De een Unkel het'n lange Bort, Herr Lehrer, is dat de Wiehnachsmann?"
"Ja, dat is de Wiehnachtsmann, Jungens, de kummt nu ok bold bi jo."
So sünd mien Lüttjesten bi dat Vertellsel van't Jesukind togang. Vertein Dag bruken se, bitt se sück mit het Koppen över all de dusend Dingen, de wi Kleenigkeiten nömen, klaar worn sünd, un bit dat Spill in'd Stall van Bethlehelm heel mitbeläben dohnt, ohn sück dörn Strohhalm of anner Kram oflenken to laten. Man denn is't good, un denn dürt nich mehr lang, bit se ut hör lüttje gläubige Kinnerhart de Wiehnachtsgeschicht vertellen können, de uns Moder uns fröher immer um disse Tied so fein ut de Bibel vorläsen de :

  'Es begab sich aber zu der Zeit,
  daß ein Gebot vom Kaiser Augustus ausging,
  daß alle Welt sich schätzen ließe,
  ein jeglicher in seiner Stadt.....'

INDEX


©M.Becker  +  Impressum
www.ostfriesen-info.de + www.kwagga.de